چهارمین همایش انجمن لکنت ایران

درمان لکنت
خبرهای انجمن :
  • چهارمین همایش انجمن لکنت ایران در 30 بهمن ماه 1393 در راه است....
  • همایش انجمن لکنت ایران در شهرستان ها. اولین بار به همت دوستان خوزستانی، در استان خوزستان و شهر اهواز برگزار می شود
  • شماره سامانه پیامکی انجمن لکنت ایران 50002010099269 - "اخبار رسمی انجمن تنها از این سامانه اطلاع رسانی خواهد شد"
  • به دلیل احترام به حریم خصوصی کاربران، امکان مشاهده فعالیت افراد آنلاین از انجمن حذف شد
  • با هدف رفاه کاربران انجمن، امکان مشاهده لیست موضوعات مشابه هر موضوع، در پایین هر تاپیک افزوده شده است

سخنرانی موفق
Powered By MyBBIran.com - Hamed

ارسال پاسخ 
..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
نویسنده پیام
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #1
Question ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
علل ودرمان لکنت زبان در کودکان

[تصویر:  79314716262380866471.gif]

یکی از مسائل و مشکلات خاص دوران کودکی اختلالات و ناروانی‌های گفتاری است که از جمله شایع‌ترین آنها می‌توان از لکنت زبان نام برد. بر طبق چهارمین راهنمای تشخیصی و آماری بیماری‌های روانی، لکنت زبان نوعی آشفتگی و اختلال در روانی گفتار است که به‌صورت تکرار صداها، کشش صداها، قطع روانی کلام، تکرار کلمات، تکرار کلمات، مکث بین واژه‌ها، ناموزنی تکلم و جایگزین کردن واژه‌ها به منظور جلوگیری از کشش صداها در بین کودکان و نوجوانان مشاهده می‌شود.

اغلب کودکانی که دچار لکنت زبان هستند، می‌دانند که چه می‌خواهند بگویند و شاید بارها نیز آن را تمرین و تکرار کرده‌اند، ولی به راحتی و در شرایطی خاص قادر به بیان آن نمی‌باشند. آنان برای این که بتوانند فشار حاصله از وقفه‌های غیر ارادی کلام‌شان را کاهش دهند، دچار پریشانی و آشفتگی می‌شوند و سعی دارند با تلاش و کلنجار بسیار حرف خودشان را بزنند.
همان‌طور که هیچ دو کودکی کاملاً شبیه به هم نمی‌باشند، لکنت نیز در همه کودکان به یک شکل نمی‌باشد. در گروهی از کودکان لکنت همراه با اضطراب، فشارهای عصبی، تیک‌های جسمانی، تغییر حالات چهره و حتی گریه کودک است و در گروهی دیگر، لکنت موجب ناتوانائی‌های شدید ارتباطی در آن می‌شود. لکنت در بین کودکان خردسال، ناپایدار و گذراست و می‌تواند از یک روز به روز دیگر و از یک موقعیت تا موقعیت دیگر تغییر کند.

برای مثال، کودکی ممکن است به‌صورت تدریجی دچار لکنت شود و این اختلال در او ماندگار شود، در حالی که ممکن است در کودکی دیگر، کاملاً ناگهانی و به یک باره شروع شود و حتی به یک باره نیز از بین برود. علت این تغییرات می‌تواند با حالات روحی ـ روانی، خستگی، نگرانی و شتاب او برای توضیح دادن مطلب در ارتباط باشد.
آن‌چه که در این خصوص حائز اهمیت می‌باشد آن است که، اگر کودک تازه شروع به لکنت کرده است و پس از مدتی بهبود نیافته است، ممکن است ناروانی در گفتار او موجب تنش، اضطراب و ناکامی او در مراحل مختلف زندگیش شود که بهتر است در همان اوان کودکی به‌دنبال کمک متخصصین بود.
در اغلب موارد، لکنت‌ها و ناروانی‌های گفتار که ثابت و پایدار می‌شوند، ممکن است با افزایش سن بهبود نیابند و مسائل و مشکلات فراوانی برای کودک به‌وجود آورند.

● میزان شیوع لکنت زبان

میزان شیوع لکنت زبان در بین کودکان تقریباً ۵ درصد است و معمولاً تا سنین جوانی، ۸۰ ـ ۵۰ درصد این افراد با رسیدگی و درمان به موقع بهبود پیدا می‌کنند هم‌چنین لکنت زبان در بین پسرها ۵ ـ ۴ برابر دخترهاست و سیر بیماری نیز در بین پسرها طولانی‌تر است.
به‌طور کلی، اغلب مشکلات گفتاری در سنین ۵ ـ ۲ سالگی (یعنی زمانی که کوکان در حال فراگیری مهارت‌های کلامی گوناگون، استفاده از لغات جدید، به‌کارگیری جملات طولانی‌تر، صحبت در میان جمع و بیان نظرات و افکارشان هستند) و ۷ ـ ۵ سالگی (یعنی زمان آغاز مدرسه، برانگیختگی برای یادگیری و کنجکاوی، هیجان ناشی از کلاس و درس، کسب مهارت‌های اجتماعی و ورود به اجتماع بزرگ‌تر هستند)، آغاز می‌شود.

● مشخصات بالینی لکنت‌ زبان

اغلب کودکان در ۱۵ ـ ۱۲ ماهگی شروع به صحبت کردن می‌کنند و در ۲۴ ـ ۱۸ ماهگی با ساختارهای دستوری صحبت می‌کنند.
کودکانی که لکنت دارند، میانگین زمان گفتارشان پائین است و تکلم را دیرتر آغاز می‌کنند. این گونه کودکان الزاماً در سایر مهارت‌های رشدی خود کند نیستند. پژوهشگران طی تحقیقی دریافتند کودکان مبتلا به لکنت از تعداد بیشتری از گفته‌های تک واژگانی استفاده می‌کردند.
▪ ساختارهای ساده دستوری را به کار می‌بردند.
▪ اشتباهات دستوری بیشتری داشتند.
▪ اشتباهات بیشتری در تولید اصوات داشتند.
▪ در مقایسه با کودکان سالم ۲ ماه تأخیر رشد کلامی داشتند.
تشخیص لکنت زبان در مراحل اولیه بسیار مشکل است؛ زیرا اغلب کودکان خردسال بدون این‌که هیچ مشکل و یا زمینه‌ای برای گسیختگی‌های گفتاری داشته باشند، علائمی از لکنت زبان دارند. گروهی از آنها چندان به این مشکل خود اهمیت نمی‌دهند و اگر چند بار هم نتوانند کلمه‌ای را به درستی بیان کنند، هیچ ناراحت نمی‌شوند. در حالی‌که گروهی دیگر، کمترین گرفتگی زبان تأثیری عمیق بر رفتارهای اجتماعی آنان می‌گذارد و سخت تلاش می‌کنند تا لغات و واژگان را به‌درستی بیان کنند. در نهایت نیز از این که نمی‌توانند آن‌طور که می‌خواهند صحبت کنند، دچار ناامیدی و ناکامی می‌شوند.
شدت لکنت زبان در کودکان می‌تواند از حادترین تا کمترین حالات متغیر باشد. متخصصان گفتار درمانی برای تشخیص و شناسائی کودکانی که دچار لکنت زبان هستند، به علائم زیر توجه می‌کنند؛
▪ تکرار صداها و هجاها (مثل، من‌من من‌من، او او او)
▪ کشش یا امتداد دادن صداها (مثل تکرار صدائی مممم ماما، تکرار هجائی مامامامان)
▪ در میان اندازی
▪ مکث درون واژه‌ها
▪ انسداد قابل شنیدن و ناملفوظ (مکث‌های پر و خالی)
▪ جایگزین کردن برخی لغات به منظور عدم گفتن کلمات مشکل
▪ تکرار واژه‌های تک هجائی
▪ انجام حرکات اضافی مثل، چشمک زدن، تیک، لرزش فک‌ها و لب و دهان
▪ بیان واژه‌های مشکل که با تنش فیزیکی ادا می‌شوند.
تمام موارد فوق علائم لکنت زبان هستند وچنان چه والدین، مربیان و نزدیکان تصور می‌کنند کودکی با این خصوصیات صحبت می‌کند، بهتر است با اتخاذ روش‌های مناسبی درصدد بهبود او برآیند و اجازه ندهند لکنت در او سال‌ها طول بکشد؛ زیرا گفتن این جمله که خودش خوب خواهد شد مشکلی از کودک حل نمی‌کند.

● مراحل مختلف لکنت زبان

الف) پیش دبستانی: خطاهای گفتاری این کودکان ساده و رایج تلقی می‌شود و خود را در قالب تکرار سیلاب‌ها و کشیدن اول صداها نشان می‌دهد. از آن‌جائی که کودک نسبت به شیوه گفتار خود آگاهی ندارد، معمولاً نگرانی خاصی هم از این بابت احساس نمی‌کند. چنان‌چه درمان لکنت در این مرحله آغاز شود، درصد بهبود کودک بسیار بالا خواهد بود.
ب) دبستانی: در این مرحله کودک به‌دلیل فشارهائی که از سوی هم کلاسی‌ها، آموزگاران و والدینش بر او وارد می‌شود، نسبت به مشکل گفتاری خود آگاه می‌شود و لکنت داشتن را به‌عنوان مشکلی جدی می‌پذیرد. کودک مبتلا به لکنت در این مرحله تصور می‌کند با فشار آوردن بر خود، چشمک زدن‌های پیاپی، تغییر حالات چهره و اخم کردن می‌تواندمانع از لکنت خود شود.
در حالی که این گونه رفتارهای ناخودآگاهانه او پس از مدتی به بخشی از عکس‌العمل‌های کلامی او تبدیل می‌شوند.
پ) پیش نوجوانی: در این مرحله کودک با تغییرات مربوط به بلوغ خود رو به روست و مشکل لکنت او در موقعیت‌های خاص و جدیدی پدیدار می‌گردد. از جمله، صحبت با افراد غریبه، خرید کردن، دوست‌یابی، سخنرانی در کلاس، گفت‌وگوهای تلفنی و...
ت) نوجوانی: نوجوانی که مبتلا به لکنت است از بسیاری موقعیت‌های زندگیش چشم می‌پوشد و از ترس این که مورد تمسخر و استهزاء دیگران قرار گیرد، منزوی، کم حرف، مضطرب و افسرده می‌شود. در این مرحله گویش نوجوان بسیار کوتاه و محدود به واژگانی می‌شود که برای بیان و ادا آنها مشکلی ندارد.

● عوامل مؤثر در بروز لکنت زبان کودکان

تحقیقات مختلفی نشان می‌دهند که لکنت زبان بر اثر مجموعه‌ای از علل و عوامل به‌وجود می‌آید. از جمله وجود زمینه‌های ژنتیکی، آسیب‌های مغزی، اختلال سیستم گویائی، الگوهای نامناسب محیطی عقب‌ماندگی‌های ذهنی، اختلالات شنیداری، بحران‌های روحی روانی و....
این عوامل شاید به تنهائی علت بروز لکنت زبان در کودک نمی‌باشد، ولی زمینه را برای ابتلای او به ناروانی‌های گفتاری هموار می‌کند. از جمله عوامل مهم بروز لکنت زبان می‌توان به چند علت عمده زیر اشاره کرد:
۱) عوامل ژنتیکی و عصب شناسی:
تحقیقات گروهی از متخصصین گفتار درماین نشان می‌دهد که کودکانی که خانواده‌هائی با سابقه اختلالات گفتاری، ناروانی در صحبت و لکنت هستند، بیشتر احتمال دارد که دچار نقض سیستم گویائی شوند. براساس این پژوهش‌ها، فرد مبتلا به لکنت‌زبان از نظر ژنتیکی با شخص سالم متفاوت است.
۲) عوامل بیولوژیک:
از آن‌جائی که سلامت مغز در گفتار و کلام کودک از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، لذا هر گونه فشار، آسیب، ضربه و صدمه‌ای به مغز می‌تواند عوارض گوناگونی در برداشته باشد. از جمله؛ فشارها و آسیب‌های هنگام زایمان، نرسیدن اکسیژن به نوزاد هنگام تولد، آسیب‌های مغزی، صرع، بیماری‌های عفونی مغز که منجر به اختلال سیستم گویائی در مغز شوند می‌تواند منجر به بروز لکنت زبان در کودک شوند.
۳) عوامل روان‌شناختی:
بدیهی است هر کودکی دارای توانائی‌ها، استعدادها، ویژگی‌ها و خصوصیات رفتاری خاصی است که او را از سایر کودکان متمایز می‌کند. هیجانات، احساسات تنش‌ها، ضربه‌های عاطفی و... همگی از جمله عوامل روانی گوناگونی هستند که می‌توانند تأثیراتی منفی بر گویش و کلام گذارند.
۴) عوامل محیطی:
در برخی موارد متأسفانه والدین، مربیان و اعضاء خانواده کارهائی می‌کنند که مانع از سخن گفتن عادی کودک می‌شود و او را به عجولانه صحبت کردن و اشتباهات گفتاری وا می‌دارد. برای مثال، قطع کردن نابه‌جای کلام کودک، انتقادهای بیش از اندازه از صحبت‌های کودک، اصلاح گفتار کودک (تلفظ صداها، کلمات و جملات)، کامل کردن جملات کودک، شتاب‌زده صحبت کردن با کودک، تأکید بیش از اندازه به کودک باری تند حرف زدن، فشارهای انضباطی شدید توقعات بیش از حد توان کودک، تجربیات ناگوار زندگی، اضطراب شدید مادر و....


منبع:http://www.tebyan.net/

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





(آخرین ویرایش در این ارسال: ۷-۲۲-۱۳۹۱ ۱۲:۱۲ عصر، توسط ashkani.)
۷-۲۲-۱۳۹۱ ۰۹:۳۵ صبح
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط یاسین ، RAMIN KIAN ، hamed1986 ، arian ، سهراب ، parnia ، LAILA556 ، ali1391 ، reza-b
یاسین
عضو انجمن
********

ارسال‌ها: 4,199
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۸۹
سپاس ها 26333
سپاس شده 30967 بار در 4142 ارسال


ارسال: #2
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
ممنونم الناز خانم
خیلی عالی بود
فقط ای کاش منبع رو هم ذکر میکردید
ممنون از این همه فعالیت شما
۷-۲۲-۱۳۹۱ ۱۰:۲۱ صبح
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ashkani ، سهراب ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، ali1391 ، reza-b
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #3
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
ممنونم آقا یاسین گذاشتم......

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۷-۲۲-۱۳۹۱ ۱۲:۱۲ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط سهراب ، یاسین ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، ali1391
hamed1986
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 389
تاریخ عضویت: آذر ۱۳۸۹
سپاس ها 1142
سپاس شده 2480 بار در 385 ارسال


ارسال: #4
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
یکی از مفیدترین مطالب انجمن ....
مرسی ....

** ما زنده از آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست
**
۷-۲۲-۱۳۹۱ ۱۲:۵۵ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ashkani ، سهراب ، یاسین ، parnia ، LAILA556 ، ali1391
navid zadmehr
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,253
تاریخ عضویت: مرد ۱۳۹۱
سپاس ها 4863
سپاس شده 9512 بار در 1256 ارسال


ارسال: #5
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
از ما که دیگه گذشت...
ولی کودک درونم از شما تشکر می کنه

[تصویر:  64146908584617244818.png]
۷-۲۲-۱۳۹۱ ۰۱:۰۰ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ashkani ، hamed1986 ، سهراب ، یاسین ، LAILA556 ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #6
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..


قفل زبان کودکان را چگونه بگشاییم ؟


[تصویر:  04013183297549764327.jpg]

لکنت زبان نوعی اختلال گفتار است که مشکلاتی را دربرقراری ارتباط با سرعت مناسب و به طور پیوسته و روان ایجاد می‌کند. در واقع لکنت عبارت است از: تکرار، کشش و یا قفل شدن غیرارادی کلمه یا بخشی از کلمه که فرد قصد بیان آن را دارد. در اینجا معمولاً همراه با تلاش برای بیان درست کلمات، تغییراتی نیز در سرو گردن به شکل پلک زدن، شکلک درآوردن، لرزش فک، لب‌ها و یا کج کردن سردیده می‌شود. در این موردبادکتر"رزیتا داوری"- فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان- گفت وگویی انجام داده‌ایم تا برای مادرانی که کودکشان مبتلاً به این اختلال است، راهگشا باشد.


* لکنت به طور معمول در چه زمانی شروع می‌شود؟

- شروع لکنت به طور شایع در سنین 7- 2 سالگی است. معمولاً بعد از 12 سالگی ابتلا به لکنت زبان دیده نمی‌شود، مگر در مواردی که سانحه مغزی جدی اتفاق افتاده باشد.
لکنت در زمانی که کودک با سرعت زیاد در حال یادگیری زبان است به شکل تدریجی شروع می‌شود.


* آیا لکنت زبان شیوع بالایی دارد؟

- میزان شیوع لکنت در جمعیت کلی حدود یک درصد و در پسران سه برابر دختران است. در خانواده‌هایی که پدر یا مادر سابقه لکنت داشته باشند، احتمال ابتلا در فرزندان سه تا پنج برابر بیشتر از خانواده‌هایی است که در آنها مشکلی وجود ندارد. موفقیت‌های آموزشی، شغلی و اجتماعی می‌توانند تا حدودی تحت تأثیر لکنت قرار گیرند. با وجود این در طول تاریخ، افراد برجسته و موفق زیادی وجود داشته‌اند که بیشتر عمرشان را با این اختلال گفتاری همراه بوده‌اند. از جمله این افراد می‌توان وینسون چرچیل، سرایوسکی سینوتون، چارلز داروین، ناپلئون اول و تئودور روزولت را نام برد.


* چرا کودک من لکنت دارد؟


- واقعیت آن است که لکنت زبان براساس متغیرهایی شامل عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی که روی هم تأثیر متقابل دارند به وجود می‌آید. بعضی کودکان برای ابتلا به لکنت زمینه آسیب‌پذیری موروثی دارند.
اضطراب و تنش، باعث تشدید لکنت می‌شود ولی به نظر نمی‌رسد که در ایجاد آن نقشی داشته باشد.

عواملی که سبب بروز اختلال می‌شوند کاملاً با عواملی که سبب تداوم و وخامت آن می‌گردند متفاوتند و این عوامل ثانوی را می‌توان تحت کنترل قرار داد.


*آیا لکنت می‌تواند پس از یک حادثه غیر منتظره یا ضربه ناگهانی شروع شود؟


- در اغلب موارد شروع لکنت مانند بهبودی آن تدریجی است. لکنت به ندرت پس از یک ضربه ناگهانی شروع می‌شود و بیشتر کودکان که این حوادث یا ضربه‌های غیرمنتظره را تجربه می‌کنند به لکنت مبتلا نخواهند شد.


*پیش آگهی لکنت زبان و سیر آن چگونه است؟

- به طور کلی 50 تا 80 درصد تمام کودکان مبتلا به لکنت و بیشتر موارد خفیف به طور خود به خود بهبود می‌یابند. از میان کودکانی که لکنت زبان‌شان تا بزرگسالی ادامه می‌یابد، فقط یک سوم موفقیت‌های شغلی و تحصیلی‌شان تحت تأثیر قرار می‌گیرد. البته در سنین دبستان ممکن است کودک دچار اشکال در برقراری ارتباط با همسن و سالان و مشکلات تحصیلی بر اثر اجتناب از صحبت کردن در کلاس شود.

اگر کودک در محدوده سنین پیش دبستانی است و لکنت او به تازگی شروع شده، احتمال موفقیت و بهبودی بالاست کودکان سنین دبستانی مدت زیادی است که دچار اختلال هستند، احتمال کمی وجود دارد که روانی گفتار به طور کامل به حالت طبیعی برگردد. بنابراین شناسایی و مداخله زود‌رس در این اختلال اهمیت زیادی دارد.


* آیا باید کودک مبتلا به لکنت را مثل سایر کودکان تربیت کنیم؟


- تمام قوانین مسوولیت‌ها، تشویق‌‌ها و محدودیت‌هایی را در مورد سایر کودکان به کار می‌برید، برای فرزند مبتلا نیز اجرا کنید. او باید خود را ما نند بقیه همسن‌ و سالان خود ببیند با این تفاوت که فقط گاهی لکنت پیدا می‌کند. البته در مواردی باید دقت بیشتری داشته باشیم، گاهی انتظارات خارج از توان از وی داشتن، باعث افزایش فشار و تنش و در نتیجه تشدید لکنت او می‌شود. در کودکی که لکنت دارد، اختصاص دادن زمان کافی برای صحبت کردن، وی احساس بهتری را در او ایجاد می‌کند و می‌توان لکنت او را کاهش داد.


* برای کمک به کودک، ما به عنوان والدین چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم؟

- با آرامش کامل به آنچه کودک می‌گوید گوش دهید نه به اینکه چگونه می‌گوید.

- بگذارید خودش حرفش را تمام کند، شما جمله او را کامل نکنید.

- هنگام صحبت کردن با او تماس چشمی داشته باشید.

- کودک زمانی که خودش آغاز به صحبت می‌کند راحت‌تر از زمانی است که از او سوالی پرسیده می‌شود.با او در مورد فعالیت‌هایی که به آنها علاقه‌مند است صحبت کنید و در فواصل چند لحظه سکوت کنید تا اگر مطلبی دارد بیان کند.

- برای پاسخ دادن به سوال به کودک فشار نیاورید.

- پس از اینکه صحبتش تمام شد، با آرامش و با به کار بردن تعدادی از لغات خودش به او پاسخ دهید.

هرگز هنگام صحبت کودک از عباراتی چون «زودباش، الآن صحبت نکن، کار دارم» استفاده نکنید.

- هرگز به او نگویید که چه کار کند تا لکنت نداشته باشد. عباراتی نظیر «یواش، آهسته، نفس عمیق بکش، آرام‌تر صحبت کن» از این قبیل‌اند.

- حداکثرروزی 15دقیقه را به صحبت آرام با کودک اختصاص دهید. مثلاً برای او کتاب بخوانید.

- کودک را در فعالیت‌هایی که به خوبی از عهده آن‌ها بر می‌آید شرکت دهید و توانایی‌های او را تشویق کنید.

- کودکانی که لکنت دارند، معمولاً وقتی در گروه قرار می‌گیرند و همراه سایرین مطالبی را بیان می‌کنند یا شعر یا آوازی را از بر می‌خوانند، مشکلی ندارند، این موقعیت‌ها را برای کودک فراهم کنید.

- کودک را در بهترین شرایط بدنی نگه دارید، بیماری جسمی به احتمال زیاد باعث افزایش لکنت می‌شود.


کدام یک از مداخلات والدین می‌توانند باعث تشدید لکنت زبان گردند؟

- کامل کردن جملات کودک

- دستپاچه کردن و وادار کردن او به تکمیل جملاتش

- قطع کردن نابجای گفتار کودک

- انتقاد مکرر و اصلاح تلفظ صداها و کلمات کودک

- شتاب زدگی در زندگی روزمره

- درخواست این که در حضور دوستان، بستگان و یا همسایه ها چیزی را تعریف کند.


* برای درمان لکنت زبان کودکان به چه درمان‌گرانی باید مراجعه کنیم؟


لکنت و درمان آن یکی از حوزه‌های تخصصی کار گفتار درمان‌گران است. در مواردی که فشارهای روانی موجود در روابط بین فردی، خانواده و ... در تشدید لکنت دخیل هستند، لازم است مشاوره روانشناختی یا روانپزشکی صورت گیرد و در صورت نیاز مداخلات دیگری نظیر روان درمانی فردی، خانواده درمانی و در موارد خاص درمان دارویی نیز صورت گیرد.


*آیا دارو درمانی در درمان لکنت کمک‌کننده است؟


- دارو درمانی در درمان خود اختلال تأثیری ندارد، مگر اینکه دارو را در مورد اختلالات همراه با این مشکل که روی آن تأثیر منفی می‌گذارند، به کار ببریم.


*طول مدت برنامه درمانی چقدر است؟


- در موارد خفیف بخصوص در کودکان پیش‌دبستانی تنها چند هفته و در موارد شدید گاهی تا 18 ماه به طول می‌انجامد.

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۷-۲۲-۱۳۹۱ ۰۲:۳۲ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط RAMIN KIAN ، hamed1986 ، سهراب ، یاسین ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #7
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
درمان لکنت زبان در کودکان
لکنت زبان

[تصویر:  211814812981071002042438818381525024480.jpg]

پرسش: دختر 4 ساله ام دچار لكنت زبان است برای رفع مشکلش چطور اقدام کنیم؟

پاسخ: اولین قدم برای بهبود بخشیدن به این شرایط، حفظ آرامشتان هست و عدم وارد نمودن استرس و اضطراب به فرزندتان. با اینکه علت دقیق لکنت زبان دقیقا مشخص نیست، اما اثبات شده عامل استرس بسیار در شکل گیری و تدوام این مشکل نقش دارد.

اقدامات زیر را در پیش بگیرید و به گفتار درمانگر مراجعه کنید. اگر نشانه استرس و فشار روانی در کودکتان به هر علتی مشاهده میشود، میبایست موازی با گفتار درمانی با متخصص مشاوره کودک بازی درمانی را هم برای کاهش تنش روانی فرزندتان داشته باشید.

از كمك به فرزندتان در گفتن كلمات خودداری كنید و هرگز جمله او را كامل نكنید.

از دادن تذكر و فشار آوردن به كودك برای صحیح حرف زدن خودداری كنید.

ارتباط چشمی طبیعی را با كودك دچار لكنت حفظ كنید.
توجه داشته باشید كه لكنت زبان به هیچ وجه با بهره هوشی كودك ارتباطی نداشته و این كودكان دارای ضریب هوشی در محدوده طبیعی هستند و در این زمینه جای نگرانی نیست.

برای درمان لکنت زبان کودکان روش ‌های بی‌شماری وجود دارد که هر یک بر دیدگاهی خاص تدوین شده‌اند، از جمله روش‌های روانکاوی، گروه درمانی، خود درمانی، دارودرمانی، شناخت درمانی و...

در برخی موارد، درمان لکنت زبان نیاز به جلسات متعددی دارد که لازمه آن ایجاد ارتباط مناسب و مؤثر با کودک و والدینش است. به ‌طور کلی هر چه کودک از نظر سنی بزرگتر باشد، برنامه درمانی طولانی‌تری نیاز دارد هدف درمانگر برای بهبودی کودکان خردسال مبتلا به لکنت آن است که مانع از پیشرفت مشکل او شود و در همان ابتدا آن را درمان کند. هر چه درمان دیرتر آغاز شود و کودک بزرگ‌تر باشد، احتمال بهبودی کامل کمتر می‌شود. در مورد کودک دبستانی، باید به آنها آموخت که چگوه تنش خود را کاهش دهند و سعی کنند راحت و آرام صبحت نمایند این کار ابتدا از کلمات آغاز می‌شود و به تدریج به جملات و عبارت بلندتر و طولانی‌تر می‌رسد.


برای درمان کودکی که لکنت دارد رعایت دو نکته اصلی باید مد نظر قرار گیرد:

1) گفتار کودک از چه لحاظ با گفتار سایر کودکان هم ‌سن و سال او تفاوت دارد؟

2) خانواده و اجتماعی که کودک در آن زندگی می‌کند، تا چه اندازه برای درست صحبت کردن به کودک فشار می‌آورند؟


کمک‌های والدین


کودکی که لکنت دارد تنها گفتارش قدری طولانی‌تر می‌شود، وگرنه تمامی خواسته‌ها و نیازهایش مشابه سایر کودکان است. او باید در وهله اول خود را عادی بداند، ارزش‌های اجتماعی، مسؤلیت‌های گوناگون و رفتارهائی که از سایر کودکان انتظار دارید، باید از او هم نیز انتظار داشته باشید، اختصاص دادن زمان کافی برای شنیدن صحبت‌های کودکی که مبتلا به لکنت است، سبب می‌شود تا احساس اعتماد به نفس کند و نظرات و گفته‌هایش را با ارزش بداند. فراهم آوردن فرصت‌هائی برای شنیدن حرف‌های کودک تا حد زیادی می‌تواند لکنت او را کاهش دهد.



اگر زمانی که کودک صحبت می‌کند احساس کند گفتارش قطع نمی‌شود، با آرامش و راحتی بیشتری صحبت خواهد کرد، و بالعکس چنان چه احساس کند کلامش از جانب والدین، خواهران، برادران و دیگر اعضاء خانواده‌اش قطع خواهد شد، نمی‌تواند به سهولت و روانی صحبت کند.



هنگامی که با کودک درباره لکنت زبان صحبت می‌کنید، سعی‌تان بر این باشد که مثال‌ها و نمونه‌هائی عینی از زندگی روزمره آشنای او برایش بیاورید تا نگرشی عادی، ملموس و قابل حل از آن در ذهنش داشته باشد. با این کار اطرافیان کودک می‌توانند هم زمینه‌ای برای گفت و گوئی راحت و صمیمانه با فرزندشان ایجاد کنند وهم به او کمک کنند تا به‌گونه‌ای مثبت درصدد حل مشکل خود برآید.



چنان‌چه والدین، مربیان و اعضاء مؤثر خانواده بتواند شرایطی را که موجب کاهش و یا افزایش لکنت زبان کودک می‌شود تشخیص دهند، می‌توانند نقش فعالانه‌ای در بهبودی کودک و درمان لکنت او ایفا کنند. به کودکی که به لکنت مبتلاست، هیچ‌گاه با اضطراب و نگرانی نگاه نکنید و هرگز ترس خود را از این که ممکن است کلمات کودک از گیرها و تکرارها خلاص نشود، ابراز نکنید.


توجه به نکات زیر در خانه می‌تواند سودمند باشد:


- هنگام صحبت، سخنان یکدیگر را قطع نکنند.



- رعایت نوبت در صبحت کردن می‌تواند فشار و تنش‌های کودک را کاهش دهد.



- به ‌‌جای یکدیگر صحبت نکنند (هرکس باید حرف خودش را بزند).



- انتظارات غیر معقول از کودک نداشته باشند.



- هنگام سخن گفتن و گفت و گو با کودک رقابت نکنند.



- کودک را با سئوالات مکرر و گوناگون خود تحت فشار قرار ندهند.



- از کودک نخواهند تا بالاجبار جلوی جمع سخنرانی کند و یا شعر بخواند، بلکه او را تشویق کنند تا از صحبت کردن در جمع نهراسد و به تدریج احساس آرامش و راحتی کند.



- شرایطی که موجب ناراحتی، ضعف و ناتوانی کودک می‌شود، برایش ایجاد نکنند.



- سرعت و شتاب را از جریان زندگی کودک حذف کنند.



- هنگام صحبت کردن با کودک از جمله ساده و کوتاه استفاده کنند.



- وقتی با کودک صحبت می‌کنند، موضوع صحبت را پشت سر هم تغییر ندهند، زیرا ذهن کودک را خسته می‌کنند.



- زمانی که کودک می‌خواهد صحبت کند، شهامت و جرأت او را از بین نبرند.



- کودک را تشویق کنند تا در مورد ترس‌ها، هیجانات و اضطراب‌هایش صحبت کند.



- اگر کودک ترجیح می‌دهد درباره لکنتش صحبت نکند، افراد خانواده هم عکس‌العمل خاصی نشان ندهند.

هنگامی که برای کودک داستانی می‌خوانند، با صدایی بلند و شمرده بخوانند. در صورت تمایل کودک، اجازه دهند که او هم داستان را تعریف کند.



- در مواردی با تقویت اعتماد به نفس کودک، میزان لکنت او کاهش می‌یابد، بنابراین والدین و اعضاء مؤثر خانواده می‌توانند با مهم‌ نشان دادن توانائی ‌های کودک و کم اهمیت نشان دادن لکنت او، عزت نفس او را تقویت کنند (نقاط قوتش را تشویق کنند و کمک کنند تا به هدف‌هایش ـ هر چند کوچک و ناچیز باشد ـ برسد).



- هیچ گاه با کودک با خشم و عصبانیت صحبت نکنند.



- حداقل روزی 10 ـ 5 دقیقه با کودک آرام صبحت کنند.



- علاقه و محبت خود را با روش‌های گوناگون به کودک نشان دهند و حس اعتماد به نفس و ارزشمندی را در او تقویت کنند.



- هیجان بالا از هر منبعی که باشد، میزان لکنت را افزایش می‌دهد.
لکنت حاصل اضطراب و عدم آگاهی از چگونگی ساختار گفتار قابل قبول است. اگر شما بتوانید به جای آن چه که در گذشته رخ داده است، بر آن ‌چه اکنون و در آینده می‌توانید انجام دهید، توجه و تمرکز داشته باشید، کمک بزرگی به کودک خواهید کرد.

فرآوری و تنظیم: مرکز مشاوره

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۷-۳۰-۱۳۹۱ ۰۷:۰۶ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط navid zadmehr ، یاسین ، fahime ، Dabir ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #8
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..

10 قدم برای رفع لكنت زبان كودكان

[تصویر:  21217.jpg]

در صورتی که کودک شما 5 سالش تمام شده و لکنت زبان دارد، موارد زیر می‌تواند در حل مسئله به شما کمک كند:

در صورتی که کودک شما 5 سالش تمام شده و لکنت زبان دارد، موارد زیر می‌تواند در حل مسئله به شما کمک كند:

1 ـ اولین نکته برخوردی صمیمانه، آرام و عادی با کودک است. هیچ‌وقت برای مشکلش دلسوزی نکنید؛ با این کار به اعتماد به نفس‌اش آسیب زده‌اید.

2 ـ هرگز از نحوه‌ صحبت کردن او تقلید نکنید؛ حتی زمانی که می‌خواهید مشکلش را برایش توضیح دهید.

3 ـ با او نحوه‌ تنفس صحیح را تمرین کنید؛ ورود هوا از بینی و خروج آن از دهان.

4 ـ به او آموزش دهید که شمرده و آرام صحبت کند و مراقب وضعیت تنفسی خودش باشد. این کار را با او تمرین کنید. در تمرینات از کلمات و جملات ساده شروع کنید و بعد به تدریج بر دشواری آن بیفزایید.

5 ـ اگر فرصت کافی‌ای برای تمرین ندارید، از او بخواهید خودش هر روز روبه‌روی آینه تمرین‌هایی را انجام دهد.

6 ـ به او یاد دهید که در زمان صحبت، ابتدا جملات را در ذهنش مرتب کند و بعد از نظم دادن، به آرامی آنها را بیان کند.

7 ـ هیچ‌وقت به جای او صحبت نکنید؛ مشوق او برای حرف زدن باشید. از جمع بچه‌ها یا افراد آشنا شروع کنید و بعد در بیرون از خانه برای او موقعیت‌هایی را فراهم کنید که شروع‌کننده‌ صحبت باشد تا ترس او از صحبت کردن نیز کاهش یابد.

8 ـ حس مشارکت و همکاری را در او تقویت كرده و او را تشویق به شرکت در کارهای گروهی کنید.

9 ـ مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عاملی که باعث تداوم لكنت می‌شود، پایین بودن اعتماد به نفس است. برای حل این مشکل مسئولیت‌هایی را که می‌دانید فرزندتان از عهده‌ آنها برمی‌آید، به او بسپارید.
10 ـ توجه داشته باشید در صورتی که مشکل كودك شدید است، بهتر است از متخصصان گفتاردرمانی کمک بگیرید.

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۸-۶-۱۳۹۱ ۰۳:۵۳ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط یاسین ، navid zadmehr ، سیمین بری ، fahime ، Dabir ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، سهراب ، ali1391
یاسین
عضو انجمن
********

ارسال‌ها: 4,199
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۸۹
سپاس ها 26333
سپاس شده 30967 بار در 4142 ارسال


ارسال: #9
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
ممنونم خانم اشکانی
همه نوشته هایتان را میخوانم و لذت میبرم
ممنونم
۸-۶-۱۳۹۱ ۰۷:۱۱ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط navid zadmehr ، ashkani ، سیمین بری ، fahime ، slp.tohidast ، parnia ، LAILA556 ، سهراب ، ali1391
LAILA556
عضو انجمن

ارسال‌ها: 3,337
تاریخ عضویت: بهم ۱۳۸۹
سپاس ها 24363
سپاس شده 27749 بار در 3414 ارسال


ارسال: #10
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
من تو دوران دانشگاه یه دوستی داشتم
که خیلی با هم خوب بودیم
یه بار که سخنرانی داشتم بعدش بهم گفت خیلی برام جالب بود که لکنت نداشتی
و گفت
من خودم و تمام خواهر برادرهایم لکنت داشتیم
وقتی 8 سالم بود مامانم یه سال هر روز منو برد گفتار درمانی و اون سال مدرسه نرفتم تو خونمون همه جا اینه گذاشته ایم
طوری که وقتی حرف میزنیم همیشه روبرومون یه اینه هست
این دوستم بعد از 8 سالگی کاملا خوب شده بود و الان یکی از مسئولان بهزیستی شهر همدانه
۸-۷-۱۳۹۱ ۱۲:۰۱ صبح
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ashkani ، fahime ، slp.tohidast ، یاسین ، parnia ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #11
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
ديگه مي تونم بگم مامان
لکنت زبان

زبان يكي از مهمترين وسيله هاي ارتباطي ميان افراد است. افراد يك جامعه جهت برقراري رابطه و تعامل با ديگران ناگزير به استفاده از آن هستند. اگرچه با بيان كلمه زبان، در نگاه اول، زبان بياني تصور مي شود، ولي زبان مي تواند زبان ادراكي، كتبي، يا زبان اشاره نيز باشد. آنچه مسلم است وسيله اصلي هر مراوده انساني را زبان بياني تشكيل مي دهد. زبان بياني نيز همان به لفظ درآوردن زبان ادراكي و دروني است. نتيجه زبان دروني همان گفتار است كه در قالب الفاظ براي ديگران قابل درك مي باشد و آنچه در ذهن ما مي گذرد را براي ديگران آشكار مي كند.

زبان در مراحل اوليه زندگي

كودكان به هنگام تولد با حركات ظريف بدني به ديگران پاسخ مي دهند. در واقع گريه آغازين كودك، اولين صداي او در رابطه با اين جهان پهناور است. درحدود 6 ماهگي با غان و غون از صداي خود لذت مي برد و توجه ديگران را از طريق درآوردن صداهاي نامفهوم جلب مي كند. از حدود ده ماهگي تكرار كلمات و تقليد صداي ديگران را شروع مي كند و از 11 ماهگي كلماتي چون ماما، بابا، آب و الفاظ ساده اي از اين قبيل را بيان مي كند. از حدود 2سالگي گفتار وي دو كلمه اي است. جملات مختصر هستند و معمولاً اسم، فعل و يا صفت مي باشد. در 2 سالگي كودك حداقل چند صد لغت را مي داند و در 3 سالگي اين تعداد حدوداً به 900 تا 1000 كلمه مي رسد.
كودك ناشنوا تا ده ماهگي هيچ تفاوتي با كودك سالم عادي ندارد اما از 11 ماهگي كودك سالم كلمات ساده اي چون بابا، ماما و الفاظي از اين قبيل را بيان مي كند. در حالي كه كودك ناشنوا از عهده انجام اين عمل برنمي آيد.

تفاوت كودكان عادي با كودكان استثنايي در مراحل رشد گفتار كاملاً آشكار است. به عنوان مثال كودك ناشنوا تا ده ماهگي هيچ تفاوتي با كودك سالم عادي ندارد اما از 11 ماهگي كودك سالم كلمات ساده اي چون بابا، ماما و الفاظي از اين قبيل را بيان مي كند. در حالي كه كودك ناشنوا از عهده انجام اين عمل برنمي آيد. با اين حال آموزش گفتار اين كودكان از طريق انجام تمرينات لب خواني ميسر است. از آنجا که شناخت مراحل رشد گفتاري ، علل اختلالات گفتاري و روش هاي درماني آن بسيار کمک کننده است ،در اينجا به دو نمونه از اختلالات تكلمي اشاره مي كنيم:

ناگويايي (كودكان افازيك)

اين كودكان دچار اختلالاتي در گفتار، خواندن و حتي در مواردي شمردن هستند و به طور كلي از بيان مقصود خود عاجزند. ناگويايي انواع مختلفي دارد كه مهم ترين آنها «افازي بياني» و «افازي ادراكي» است. در واقع افازي حاصل آسيب هاي مغزي و قطع جريان خون به مغز است كه شدت و ضعف دارد. ممكن است همراه آن ناتواني جسمي نيز مشاهده شود كه رايج ترين آن فلجي اعضاي بدن است كه معمولاً سمت راست بدن شخص به آن مبتلا مي شود. اين نارسايي نيز با برنامه صحيح توان بخشي برطرف مي شود. برترين و مؤثرترين راه درماني براي افراد افازيك ترتيب برنامه صحيح گفتار درماني توسط متخصصين اين رشته است.
درمان نارسايي هاي تكلمي مدت زمان زيادي مي طلبد و به صبر و حوصله زياد نيازدارد.

لكنت زبان

اختلال تكلم در افراد ممكن است كه علل مختلفي داشته باشد. ناشنوايي، عقب ماندگي ذهني، ضايعات مغزي (افزي)، وجود نارسايي دردستگاه صوتي كه هركدام به نوعي در نارسايي تكلم و گفتار مؤثر هستند.

لكنت زبان به عنوان يك عارضه همواره توجه ديگران را به خود جلب كرده و فرد مبتلا به لكنت، از داشتن اين نقص رنج مي برد. كودكان درسنين فراگيري تكلم به آن مبتلا مي شوند و تشديد اين نقص گفتاري در سنين 2 تا 7 سالگي بيشتر ديده شده است. معمولاً در دو دوره زندگي كودك اين نقص بيشتر مشاهده مي شود. يكي در آغاز فراگيري گفتار و ديگري هنگام ورود به مدرسه. از علايم لكنت مي توان به تكرار برخي حروف بخصوص ساخت آغازين كلمه، توقف و مكث در هنگام تكلم و فشار آوردن در تكرار بعضي از حروف و كلمات دشوار، اشاره كرد.

عوامل مؤثر در پيدايش لكنت


مشكلات خانوادگي و اجتماعي، الگوي غلط و يا ترس هاي ناگهاني ممكن است فرد را به لكنت مبتلا كند. بيشتر والدين از وجود لكنت در فرزندانشان احساس نگراني مي كنند و واكنش نامعقول آنان در مقابل اين عارضه تأثير منفي در روحيه كودك مي گذارد و حتي ممكن است اين نقص تكلمي را تشديد نمايد. خجالتي بودن كودك نيز مي تواند يكي از علل ابتلا به اين عارضه باشد. دو زبانه بودن محيط زندگي كودك نيز در ايجاد لكنت زبان مؤثر است.
لکنت زبان

راه هاي درمان لكنت


براي درمان لكنت مهم ترين راه، خود درماني است. به اين طريق كه فردي كه دچار لكنت است بايد كم رويي و كم حرفي را كنار گذاشته و از صحبت كردن ميان جمع ابايي نداشته باشد. از ديگر روش ها گفتار درماني است. گفتار درماني در مورد افرادي كه به دلايل فيزيكي، رواني و محيطي و يا هر علتي قادر به تكلم صحيح و روان نيستند انجام مي شود. به هرحال درمان نارسايي هاي گفتاري زماني طولاني مي طلبد و بزرگسالان در مراحل درمان بايد صبر و حوصله به خرج دهند تا فرد از ادامه درمان منصرف نشود و به مرحله قبل از درمان منصرف نشود و به مرحله قبل از درمان بازنگردد. عكس العمل نامعقول اطرافيان ممكن است اميد به بهبودي را در فرد كاهش دهد و حتي وي را به همان الگوي نارسايي بازگرداند.


{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۸-۱۲-۱۳۹۱ ۰۵:۰۵ صبح
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط Dabir ، mahmood ، slp.tohidast ، یاسین ، parnia ، LAILA556 ، سهراب ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #12
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..

چگونه می توان به كمك كودك لكنتی كمك كرد؟
[تصویر:  54712992587092989600.jpg]
در قسمت قبل به این مطلب پرداختیم كه چگونه می توان نسبت به لكنت كودك برخورد مناسب و مطلوب داشت.
در مواقع مقتضی ، توصیه های مستقیمی به كودك ارائه نمایید.
بعد از این كه كودك سؤال كرد : "چرا لكنت دارم"؟ ممكن است بپرسد: "چطور می توانم جلوی لكنت خودم را بگیرم"؟ در این هنگام بهترین توصیه این است كه به او بگویید: "خیلی تقلا نكن" و یا ، "سعی كن راحت و آرام باشی ، به خودت اصلاً فشار نیاور و عضلات دست و صورت خودت را سفت نكن" . یكی از والدین این مسئله را با گره كردن مشت خود و فشار دادن آن و سپس باز كردن تدریجی و آهسته مشت خود و رها كردن انگشتان ( حالت آرام ) ، در حالی كه صدایی از دهانش ( مثل اف یا آه ه ) خارج می شد نشان می داد . شما هم می توانید دو طریق مختلف در صحبت كردن را به كودكتان نشان دهید. 1- با زحمت و تقلا صحبت كردن كه اضطراب فرد را افزایش می دهد و اختلال كلام را بیشتر می نماید و 2- خیلی راحت و نرم و روان و آسان حرف زدن و صداها و كلمات را ادا كردن .

باید به كودك بقبولانید كه اگر چه او نیاز دارد كه صداها یا كلمات را تكرار كند ، بهتر است خیلی راحت و آرام این كار را انجام دهد و به خودش فشار نیاورد. چرا كه همین تقلا كردن هاست كه ناروانی او را بدتر می كند. اگر كودك بگوید كه من نمی توانم جور دیگری صحبت كنم ، فرصت لازم را به او بدهید تا راه آسان و راحت صحبت كردن را یاد بگیرد. اما مهمتر از همه ی اینها ، به خاطر داشته باشید كه وقتی كودك نمی تواند و یا نمی خواهد مطابق توصیه های شما عمل كند، ناراحت و برانگیخته نشوید.

به كودك خود نگویید كه چطور لكنت نداشته باشد . توصیه هایی از قبیل : " یك نفس عمیق بكش" ، "قبل از صحبت كردن اول فكر كن ببین چه می خواهی بگویی" و یا "آهسته حرف بزن" و... مشكل كودك را لااقل از سه جهت بیشتر می كند: اول این كه این فكر به كودك القا می شود كه اگر او كارها را درست انجام می داد ، دیگر لكنت نداشت ؛ ثانیاً این توصیه ها سبب می شود كه كودك به دلیل آنكه نتوانسته است آنها را به خوبی به كار ببندد احساس گناه نماید ؛ و بالاخره این قبیل رهنمودها غالباً موجب به وجود آمدن رفتارهای زاید و اضافی در كودك شده ، نه تنها باعث ناراحتی و پریشانی خاطر او و مخاطبانش می گردد، بلكه عامل مهمی برای بیشتر به تأخیر افتادن روانی كلام او می شود.
با تشویق كودك به صحبت كردن ، ترس ها و دلسردی های او را كم كنید
یكی از بهترین روش ها برای این منظور آن است كه كودك را ترغیب و تشویق نمایید تا درباره دلسردی ها و سرخوردگی ها ، ترس ها ، نگرانی ها و اضطراب هایش صحبت كند . این بدان معناست كه شما باید خودتان را آماده كنید تا بدون آنكه بخواهید انتقادی از كودك بكنید و یا رفتارش را تكذیب نمایید ، كاملاً احساسات او را درك كنید و بپذیرید ، بدون توجه به این كه احساسات او از نظر شما چقدر غیرمنطقی و نامعقول باشد. خاطرتان باشد كه این قبیل احساسات كودك نشانه هایی از ضعف و یا بی كفایتی او نیست، اینها نشان می دهند كه كودك شما یك انسان است. یكی از والدین با بازگو كردن تجارب خودش در گذشته و حال در مورد ترس ، توانسته بود این فكر را به كودك بقبولاند كه هر كسی از بعضی چیزها ترسیده ، و یا می ترسد، بنابراین اشكالی ندارد كه آدم از چیزهای خاصی بترسد ، اما آنچه مهم است این است كه ما می توانیم یاد بگیریم كه میزان ترسمان را كاهش دهیم.

بسیاری از ترس های كودك ممكن است ارتباط مستقیمی با صحبت كردن او نداشته باشد ، اما همه اینها در مجموع می توانند بر رفتار كودك تأثیر بگذارند و باعث شوند كه او بیشتر دچار درنگ و وقفه زبان گردد و یا از صحبت كردن گریزان باشد . گفت و گو با كودك درباره ترس های او و اطمینان دادن به وی كه شما او را با همه وجود می پذیرید و دوست دارید ، موجب خواهد شد كه تأثیرات منفی ترس های كودك به طور قابل ملاحظه ای از بین برود.
حمایت بیش از حد از كودك
سعی كنید با حمایت های بیش از حد و افراطی باعث افزایش ترس های كودك نشوید، درست نیست كه همه كارهای كودك را شما برایش انجام دهید و یا برنامه زندگی كودك را به گونه ای تنظیم نمایید كه دیگر لازم نباشد كه او صحبت كند! اگر كودك دوست دارد با تلفن صحبت كند، او را در این مورد تشویق و ترغیب نمایید. به خاطر داشته باشید كه حمایت های بیش از حد از كودك ، نهایتاً لكنت زبان و ترس او را از صحبت كردن بیشتر می كند.
به تدریج با علت یا منبع ترس های كودك آشنا شوید و با آن برخورد نمایید.
شما می توانید به طرق مختلف با ترس های كودك برخورد نمایید. بسیاری از والدین برای این كه كودكشان از تاریكی نترسد ، ترتیبی می دهند كه به هنگام خواب ، یك چراغ كم نور ( چراغ خواب ) در محل خواب كودك روشن باشد. البته كوشش كنید ریشه های ترس كودك را در محیط خانه بیابید. مثلاً سعی نمایید كه علل ترس كودك را در پله های خانه پیدا كنید . برای این كار ، با كودك همگام شوید و وقتی كه او در مسیر پله ها از خودش ترس نشان می دهد ، موقتاً توقف نمایید. سپس مجدداً وقتی كه او آماده است ، به طرف منبع ترس حركت كنید . هرگز به كودك فشار نیاورید و اجبار نكنید كه راه برود و یا كاری بكند. كاملاً صبور و پرتحمل باشید و اصلاً عجله نكنید . در یكی از خانواده ها ، به هنگام آمدن مهمان ، كودك آنها از این اطاق به آن اطاق فرار می كرد، مادر كودك سعی كرد این مسئله را به نحو مطلوبی حل كند. یك روز وقتی كه مهمان ها وارد شدند، صبر كرد تا آنها كاملاً در جای خودشان بنشینند و سر صحبت را باز كنند، آنگاه رو به در اطاق كرد ، كودك را صدا زد و گفت : بیا این چیز را بگیر. وقتی كه كودك وارد شد ، مادر مقداری از كیكی را كه برای مهمانان آماده كرده بود به او داد و بدون صحبت دیگری اجازه داد كه كودك از اطاق مهمانان خارج شود. در دفعات بعد ( مهمانی های بعدی ) كودك آماده شده بود كه وارد اطاق مهمانان شده ، قدری روی پای مادر بنشیند و سپس با گفتن خداحافظ به بیرون برود. لذا با این روش مسالمت آمیز ، ترسی كه كودك از دیدن مهمانان یا غریبه ها داشت، به تدریج برطرف شده بود.

چگونه می توان به كمك كودك لكنتی كمك كرد؟
[تصویر:  03091802068000728090.jpg]

برخورد شما با سرخوردگی های كودك
اگر كودك شما به دفعات و مواقع مكرر و به طور خیلی جدی ، با وقفه و لكنت زبان مواجه شده و می شود ، به احتمال زیاد احساس شدیدی از سرخوردگی و ناكامی خواهد داشت. بسیاری از والدین ، روشهای مختلفی را كه در این زمینه به كار بسته و مؤثر واقع شده است ، توضیح می دهند. یكی از والدین ، پسر بچه اش را ترغیب كرده بود تا آنجا كه می تواند و هر چه محكم تر ، آنقدر به عروسك ( دلقك پلاستیكی ) باد شده خود مشت بزند تا كاملاً راحت بشود. یكی دیگر از والدین در این شرایط با كودكش خلوت كرده ، در جو بسیار صمیمی با او صحبت نمود و بدون این كه كودك را تكذیب كند، تنها با اطمینان بخشیدن به او ، در این مورد كه احساساتش را كاملاً درك می كند ، اجازه داد تا كودك هر چه كه می خواهد بگوید. اشتغال كودك به فعالیت هایی كه ارتباطات در آن عمدتاً غیر كلامی است ، و نیز تمرینات و ورزش های خارج از منزل می تواند در كاهش تنش و اضطراب و از بین بردن احساس سرخوردگی كودك مؤثر واقع شود.
و اینك آخرین توصیه ما ......
برای این كه كودك شما بتواند تا آنجا كه مقدور است از رشد عادی روانی كلامی برخوردار گردد. نظریات و توصیه های بسیاری را مطرح نمودیم . در پیروی از توصیه های ما سعی كنید همت بیشتری به خرج داده ، كمی جامع تر و جدی تر عمل نمایید. به حداقل عمل اكتفا نكنید. به راههایی فكر كنید كه هر چه بیشتر بتوانید خودتان را در اختیار كودك قرار دهید نه این كه با نامهربانی و مأیوسانه و صرفاً به خاطر این كه كودك شما لكنت دارد، عقب نشسته و هیچ كار مثبتی نكنید ، بلكه فقط به این دلیل كه مصاحبت شما با كودكتان برای هر دوی شما نشاط آور و لذت بخش است به او نزدیك و نزدیك تر شوید. در مصاحبت با كودك به دنبال تشكر و قدردانی او نباشید. یادتان باشد كه شما لطفی در حق كودك خودتان نمی كنید كه از او انتظار تشكر و سپاسگزاری داشته باشید ، بلكه اگر كاری برای او انجام می دهید ، به حساب حقی بگذارید كه او به عنوان فرزند شما از آن برخوردار است.

اگر احساس می كنید كه توصیه های ما برای اقداماتی كه در نظر دارید انجام دهید كافی نیست ، می توانید از متخصصان آسیب شناسی گفتار و یا گفتار درمانگران مجرب درباره روشهایی كه مناسب شرایط خاص كودك شماست ، سؤال كنید. اگر شما با توجه به توصیه های ارائه شده و وضعیت خاص كودكتان ، روش مطلوب تری را در نظر بگیرید، احتمالاً كارآیی بیشتری می تواند داشته باشد . اما همواره سعی كنید اصولی را كه برای برقراری ارتباطی مفید و سازنده بین شما و كودكتان شرح دادیم، در نظر داشته باشید.

با مطالعه پیشنهادها و توصیه های ما ، ممكن است تعجب كرده باشید از این كه ما بیشتر از شما انتظار داریم كه تغییراتی در رفتار خودتان ایجاد كنید تا در كودك ! بله كاملاً حق با شماست ، ما مطمئن هستیم با مهارت و علاقه خاصی كه شما به توصیه های ما عمل می كنید ، روشن خواهد شد كه چقدر كوشش های شما موفقیت آمیز است. در واقع ارتباط ظریف و لطیف كودك و والدین را نمی توان با قواعد ساده ای تبیین نمود و همین طور رابطه كودك شما و گفتار درمانگری كه سعی می كند به او كمك كند، در قالب فرمول های مشخصی نمی گنجد. ما بر این باور هستیم كه شخص شما مشكل ترین ، اساسی ترین و مهم ترین نقش را در اصلاح گویایی كودك بر عهده دارید ، چرا كه به عنوان اولیای كودك همیشه با نتیجه یا حاصل تصمیمات خود مواجه هستید و مسئولیت نهایی امور زندگی بر عهده شماست.

دیدگاه هایی كه در این مبحث مطرح كرده ایم ، به طور ریشه ای و اساسی با مسئله لكنت زبان و بسیاری دیگر از مسائل انسانی در ارتباط است. اینك ما مطمئن هستیم كه كوشش متعهدانه شما در پیروی از این اصول و دستورالعمل ها ، برای شما و كودكتان فوق العاده سودمند خواهد بود.

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





(آخرین ویرایش در این ارسال: ۸-۲۹-۱۳۹۱ ۰۴:۳۱ صبح، توسط ashkani.)
۸-۲۹-۱۳۹۱ ۰۴:۳۰ صبح
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط mahmood ، slp.tohidast ، یاسین ، parnia ، LAILA556 ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #13
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..

چگونگی مقابله با عواملی كه سبب لكنت كودك می شوند .
[تصویر:  71649715790907951078.jpg]
در قسمت قبل به مواقعی كه كودك بیشتر دچار لكنت زبان می شود پرداختیم . اینك در ادامه می خوانیم...
رفتار خودتان را تصحیح كنید ، نه رفتار كودك را !
اگر شما دقت و حوصله به خرج دهید ، احساسات خصمانه و پرخاشگرانه كودكتان ، بدون این كه مشكلات دیگری بروز كند ، قابل حل خواهد بود . بی تردید ، كودك نهایتاً یاد می گیرد كه احساسات خود را با شیوه مطلوبی كنترل نماید . اگر شما با واكنش های خودتان كاری كنید كه در او احساس شرم و گناه به وجود آید، در واقع به وی القاء می كنید كه او كودك بدی است . وقتی كه كودك احساسش این باشد كه او از نظر شما بچه بدی است ، دیگر از او چه انتظاری دارید، به غیر از این كه ناراحت شده و از اعتماد به نفسش كاسته شود؟ ممكن است به نظر شما كسی كه رفتار خصمانه و پرخاشگرانه دارد، باید از این اخلاقش احساس گناه كند و خجالت بكشد. اگر چنین است ، در واقع شما ناخواسته می خواهید شیوه تربیتی را كه احتمالاً خودتان با آن بزرگ شده اید در مورد كودكتان نیز به كار برید . اگر شما صرفاً به دلیل داشتن احساسات خصمانه و پرخاشگرانه احساس گناه می كنید و یا اگر هنوز نمی دانید كه چگونه این احساسات را كنترل كرده ، خودتان را آزاد نمایید، در این صورت در آموزش دادن به كودك برای كنترل چنین احساساتی با مشكل جدی مواجه خواهید شد.

در اینجا ، احتمالاً لازم است كه شما ابتدا رفتار خودتان را تغییر دهید . به آهنگ و تن صدای خودتان ، وقتی كه از دست كودك عصبی می شوید ، خوب گوش كنید؛ زیرا بدون توجه به چگونگی حل كردن مسئله یا بحران فعلی ، چگونه می توانید رفتار خودتان را اصلاح كنید؟

برای این كه كودك بداند وقتی كه عصبانی و خشمگین بودید واقعاً چه می خواستید ، مطلب را به او بگویید ( آموزش دهید) .او نیاز به توضیحات شما دارد. بهتر است به كودك كمك كنید تا دریابد كه شما احساس كردید كه لازم است احساسات خودتان را رها ( تخلیه ) كنید . در هر حال او نیاز به توضیح و توجیه شما دارد. انتظار نداشته باشید كه كودك یك دفعه و با سرعت واكنش های هیجانی خود را تغییر دهد . او به زمان و تجربه احتیاج دارد و شما هم می بایست كوچكترین سعی و تلاش او را در جهت كنترل هر چه بیشتر احساساتش تشویق و ترغیب نمایید.
خواهران و برادران كودك
اگر كودكتان خواهران و برادرانی دارد ، مسلماً شما می دانید كه آنها تا چه اندازه می توانند در كمك به روانی كلامی كودك مؤثر باشند و یا این كه برعكس مانع رشد طبیعی او بشوند . خواهران و برادران كودك خردسال او را تحریك می كنند كه صحبت كند و بعضاً به او ( به كودك ) فرصت نمی دهند كه حرفش را بزند . بچه های شما مثل جوجه های پرنده در آشیانه محبت ، هر كدام به گونه ای در جلب توجه شما با هم رقابت می كنند و معمولاً كسی كه سریع تر و بلندتر از دیگران صحبت می كند ، بیشتر در جلب توجه شما موفق می شود .

باید توجه داشت كه در خانواده های چند فرزندی ، به خاطر كودكی كه زمینه لكنت زبان دارد ، لازم است كه با كنترل رفتار دیگران ، فرصت های مناسبی را برای صحبت كردن وی فراهم نمود. اگر به نظر می رسد كه كودك ل گوشه گیر است و یا به مراتب ، كمتر از دیگران صحبت می كند و همیشه دچار تردید است، به توجه و حمایت شما بیشتر نیاز دارد. البته این بدان معنا نیست كه كودك اجازه داشته باشد همیشه ، وقت و بی وقت صحبت كند و همین طور نباید مقررات خشكی در مورد برادران و خواهرانش وضع كنید تا هیچوقت حرف او را قطع نكنند. در این موارد رفتاری معقول داشته باشید. اگر كودك را بیش از حد حمایت كنید ، او به تدریج دست به هر كاری كه برای وی امتیازی نسبت به دیگران محسوب می شود ، خواهد زد . شما باید در تعیین و تشخیص زمانی كه لازم است از حق كودك در صحبت كردن حمایت كنید انعطاف داشته باشید . وقتی كه كودك دچار ناراحتی و بحران (از هر نوع) می شود نیاز بیشتری به توجه و كمك شما دارد . اما دقت داشته باشید كه بحران كودك یك مشكل واقعی باشد و نه ساختگی و تصنعی . اگر هم در تشخیص این كه "آیا بحران كودك واقعی است و یا این كه او تظاهر می كند ، دچار تردید شدید " باز شایسته است كه به او توجه كنید .

اگر چه بچه های شما هر كدام به شیوه خاصی ارتباط برقرار می كنند ، باید به همه آنها فرصت شنیدن حرفهایتان را بدهید. این قبیل تفاوت های موجود امری است كاملاً طبیعی و مطلوب . وجود تفاوت های فردی در خانواده ، به فرزندان شما ویژگی های شخصیتی مشخص و مجزایی می دهد. این چنین نگرشی نسبت به تفاوت های فردی باید درباره افراد خارج از خانواده هم صادق باشد. هرگز از تفاوت های فردی در زمینه ویژگی های شخصی ، برای مقایسه ، تحقیر و تخریب شخصیت كسی استفاده نكنید. مثلاً اگر شما از آنهایی كه از شخص معلول می ترسند و یا احیاناً به او می خندند ، انتقاد می كنید و در عوض به كودك خود می گویید كه تفاوت های فردی چیز خوبی نیستند، این كار شما باعث می شود تفاوت هایی كه كودك شما با دیگران دارد ، مثل مشكل در صحبت كردن ، برایش خیلی بزرگ جلوه كند .

چگونگی مقابله با عواملی كه سبب لكنت كودك می شوند .
[تصویر:  67040602419889462001.jpg]
انضباط
لازم است به بعضی از رهنمودهای كلی كه در ارتباط با چگونگی احساسات كودك نسبت به خودش و دیگران موثر است ، توجه خاصی مبذول دارید. هر چیزی كه به كودك احساسی از ناتوانی و شكست بدهد ، بر مهارت كلامی او تأثیر منفی می گذارد و گویایی اش را دچار وقفه می كند. همزمان ، شما نیز می بایست كودك را متقاعد نمایید كه سعی كند رفتار مناسبی از خودش نشان بدهد ، به گونه ای كه رفتارش برای شما و سایر اعضای خانواده به راحتی قابل قبول باشد . روشی كه شما با كودك برخورد می كنید ، تأثیر مستقیمی بر احساسات او خواهد داشت.
همواره طریقی از صحبت كردن ( خطاب و عتاب كردن ) كه برای تنبیه یا تشویق كودك استفاده می كنید ، بسیار مهم است
و كلمات و اظهارات شما می تواند به عنوان تنبیه و آزرده خاطر نمودن كودك مورد استفاده قرار گیرد . وقتی با صحبت كردن ، كودك را سرزنش و تنبیه می كنید ، صدای خودتان را آنقدر بلند نكنید كه قابل كنترل نباشد ؛ در هر حال به خاطر داشته باشید كه تنبیه كودك فوق العاده گران تمام می شود .اگر شما در تنبیه كلامی كودك فوق العاده خشن می شوید و به اصطلاح از كوره در می روید ، عكس العمل كودك در برابر این رفتار طغیان گرانه شما چگونه است ؟ آیا او خشكش می زند و یا این كه نگاهش نشان می دهد كه فوق العاده ترسیده است؟ آیا خشم و عصبانیت آنقدر وجود شما را فرا می گیرد كه دیگر قادر نیستید توجهی به رفتار كودك داشته باشید و واكنش های او را در این لحظات حساس و بحرانی بررسی نمایید؟ در هر حال ، در این شرایط ، شما از احساسات خودتان به عنوان چوب دستی و شلاقی برای اصلاح رفتار كودك استفاده می كنید. این شیوه ها ممكن است در كوتاه مدت كارساز باشد ، اما این هم به قیمت قربانی كردن امنیت روانی كودك خواهد بود. بعضی از والدین نیز ، به گونه ای دیگر از احساسات و عواطف برای ضربه زدن به كودك استفاده می كنند ، مثلاً به كودك می گویند : اگر مرا دوست داری و می خواهی كه من هم تو را دوست داشته باشم ، همیشه باید كاری را كه من از شما می خواهم انجام دهی . اما در مجموع در ارتباط با رفتارهای كودك ، بهتر است به گونه ای مستقیم و غیر مستقیم به او بفهمانید كه اگر به رفتارهای نامطلوب خودش ادامه دهد ، شما فرصت چندانی برای ابراز علاقه و محبت تان نسبت به او نخواهید داشت.

همه روشهای انضباطی ، اعم از تشویق ها و تنبیه ها را بیازمایید. ملاحظه نمایید كه كدام یك از این روشها ( تشویق یا تنبیه ) نشان دهنده نگرش مثبت و محبت محسوس شما نسبت به كودك است؟ از آن دسته روشهای انضباطی كه فوق العاده هیجانی ، كسل كننده ، سرد و خشن می باشند ، اكیداً اجتناب داشته باشید . خودتان منصفانه قضاوت كنید . شما قطعاً نمی خواهید كه در روش های انضباطی خود به صورت اتفاقی و باری به هر جهت عمل كنید و نیز مایل نیستید كه خیلی سخت گیر و متعصب باشید.
فشار روانی
فعالیت های روزانه ای را كه كودك شما به نحوی به آنها مشغول است ، مورد بررسی دقیق قرار دهید. آیا فعالیت ها و مشغله های كودك خیلی زیاد است و گاه به دلیل این كه سایر اعضای خانواده نیز به بعضی از آن فعالیت ها علاقه نشان می دهند ، كودك مجبور می شود از مشغله ای به مشغله دیگر بپردازد؟ اگر كودك به كودكستان و یا آمادگی می رود، فعالیت ها و برنامه های آموزشی او چگونه است؟ شما چگونه می توانید برنامه زندگی روزانه كودك را به نحوی كامل كنید كه او از فعالیت و استراحت كافی برخوردار باشد ؟ آیا كودك در مدرسه و منزل، به تناوب از دقایق و لحظات ساكت و آرام بهره می برد؟ و یا این كه برعكس ، كودك شما اوقات زیادی را در سكوت و تنهایی با خودش می گذراند، و به همین دلیل بعضاً وقتی كسی را كه به او توجه خاص دارد می بیند ، فوق العاده هیجان زده می شود ؟ آیا كودك شما بیشتر وقتها با بزرگسالان همدم است؟ آیا در میزان فعالیت ها و استراحت های كودك تعادل و موازنه مطلوبی وجود دارد؟ پرداختن به این سؤالات به شما كمك خواهد كرد كه محیط زندگی خود را به گونه ای آماده كنید كه كودك بدون آن كه به دلیل مواجه شدن با خواست های زیاد دچار فشار روانی شود ، از انگیزه های حیاتی كافی برخوردار گردد. به خاطر داشته باشید كه هر گونه نگرش و یا رفتار شما كه به نحوی موجب پدید آمدن احساسی از گناه ، شرم ، دلسردی و نا امیدی ، بی كفایتی ، طرد و یا نگرانی و دلواپسی در كودك شود ، او را با فشار روانی مواجه می سازد كه تظاهر این فشار غالباً به صورت اختلال در تكلم عادی كودك مشخص می شود . بدون شك شما می توانید در به حداقل رسانیدن فشار روانی كودك به او كمك كنید.فشار روانی از عوامل مهم ایجاد كننده لكنت است.

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





(آخرین ویرایش در این ارسال: ۹-۲۶-۱۳۹۱ ۱۰:۳۶ عصر، توسط ashkani.)
۹-۲۶-۱۳۹۱ ۱۰:۳۵ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط یاسین ، parnia ، LAILA556 ، سهراب ، ali1391
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #14
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
لکنت زبان(1)
م م م ن خو خو خو بم
[تصویر:  33456539287667597609.gif]
مؤسسه گفتار آمریکا برآورد کرده است که بالغ بر بیست و پنج درصد از کودکان بین سنین دو تا شش سالگی دچار لکنت زبان یا نارسایی گفتاری می شوند. به همین دلیل زمانی که مادری فرزندش را برای گفتارسنجی پیش متخصص اطفال برد، پزشک به این موضوع توجهی نکرد. اونسبت به سنش خیلی خوب صحبت می کرد ولی بعضی اوقات (مشخصاً زمانی که هیجان زده یا نگران می شد) صداهای آغازین بعضی از کلمات را تکرار می کرد مثل این جمله: من می... می... می... می خواهم برم بی... بی... بی... بیرون.

دکتر، مادرکودک را مطمئن ساخت که در این سن الگوی گفتاری فرزندش نگران کننده نیست.



چرا کودکان لکنت زبان دارند؟


زمانی که کودکان لکنت زبان را شروع می کنند، تمام والدین می خواهند علت آن را بدانند. یافتن این جواب همیشه آسان نیست. تعدادی از تئوریهایی که توسط جامعه ی حرفه ای در بسیاری از جاها پذیرفته شده است، در زیر شرح داده می شود. در بیشتر موارد، کودکان به خاطر مجموعه ای از این عوامل دچار لکنت زبان می شوند.



گفتار، فرآیند پیچیده ای است که مغز، سیستم تنفسی و عصبی و صد نوع ماهیچه ی مختلف در آن دخیل هستند. هر کدام از اینها باید حتی برای تولید ابتدایی ترین صوت گفتاری با هماهنگی کار کنند. بعضی اوقات زمانی که کودکان مهارتهای زبانی را تمرین می کنند، یکی از این اجزای گفتاری، کار خود را درست انجام نمی دهد. غالباً تواناییهای حرکت کودکان از رشد مغزی آنان عقب می افتد. به همین دلیل اگر چه ممکن است کودکان تصویر ذهنی از آنچه که تمایل به گفتن آن دارند، داشته باشند با این وجود در پیدا کردن و تلفظ کلمات و عبارات درست و ادا کردن سریع آنها، دچار مشکل می شوند و لکنت زبان پیدا می کنند.



برخی از آسیب شناسان گفتاری بر این باورند که زمانی که کودکان سعی می کنند به افکارشان نظم بدهند و آنها را به گفتار تبدیل کنند، مغز به طور طبیعی عمل نمی کند به همین دلیل کودکان دچار لکنت می شوند. ممکن است علت این مسئله در انتقال ناقص تکانهای عصبی در داخل مغز یا بین مغز و ماهیچه های گوناگون و مکانیزم هایی که در گفتار به کار می روند، باشد. همچنین ممکن است به این علت باشد که یک سمت مغز علامتها را سریعتر از قسمت دیگر می فرستد و دریافت می دارد. این امر سبب گیجی و سردرگمی فردی که صحبت می کند می شود زیرا نمی تواند صداهایی را که ایجاد می کند دقیقاً بشنود و برخی نیز فکر می کنند که مشکل ، بد عمل کردن مکانیزم شنوایی است که فاصله ی جزیی بین زمان تولید صوت و زمان شنیدن آن ایجاد می کند.



لکنت زبان برخی از کودکان ممکن است نوعی واکنش بدنی به تنش باشد. همه ی ما نسبت به تنش، واکنش بدنی نشان می دهیم. بعضی اوقات ماهیچه های گردن ما کشیده می شوند یا شکم ما سفت می شود یا دستهایمان به هم کلید می شوند. برخی از مردم گرفتگی ماهیچه های حنجره و تارهای صوتی را تجربه کرده اند که جلوی جریان صاف و یکنواخت صدا را می گیرد و باعث لکنت زبان می شود.



همین طور به نظر می رسد که لکنت زبان ، یک زمینه ی ژنتیکی دارد. در کودکانی که پدر یا مادرشان لکنت داشته اند، احتمال وجود لکنت نسبت به سایر کودکان خیلی بیشتر است، حتی اگر لکنت در والدین مدتها قبل از تولد کودک، متوقف شده باشد. ولی روشن نیست که مشکل از لحاظ زیستی به ارث می رسد یا این که واکنش احساسی والدین به لکنت زبان باعث می شود لکنت زبان بد تر شود و ادامه یابد.

معروف است که احتمال مبتلا شدن پسرها نسبت به دخترها پنج بار بیشتر است ولی علت آن هنوز روشن نیست.

برای توضیح پیرامون لکنت زبان تئوری پذیرفته شده ای وجود ندارد؛ زیرا برای هر توضیحی یک استثناء وجود دارد. اگر مشکل عصبی است، چرا کسانی که لکنت زبان دارند، می توانند بدون لکنت آواز بخوانند یا فریاد بزنند؟ اگر مشکل، واکنش بدنی به فشار است، چرا این افراد برخی از موقعیتهای خیلی فشارزا را بدون لکنت اداره می کنند؟ اگر مشکل ژنتیکی است، چرا برخی از این افراد در تاریخچه ی خانوادگی خود به این عادت بر نخورده اند؟ سؤالات بی جوابی در جستجوی علت لکنت زبان وجود دارد. به هر حال یک حقیقت مسلم درباره ی لکنت زبان وجود دارد: اگر لکنت زبان که به صورت یک رفتار کاملاً طبیعی شروع می شود، در مراحل ابتدایی آن به طور صحیح کنترل نشود، به یک عادت دائم تبدیل می شود.


پیشگیری عادت

چگونگی واکنش شما نسبت به اولین نشانه های نارسایی گفتاری، نخستین گام در جهت غلبه کودکان شما بر این مشکل است. هر چه بیشتر به لکنت کودکان توجه منفی نشان دهیم ، احتمال تکرار و شدت آن بیشتر خواهد شد. این حالت زمانی اتفاق می افتد که کودک موقع صحبت کرن احساس عجز و ناتوانی می کند و تنش او تبدیل به ترس از صحبت کردن می شود. آنان ممکن است از ادا کردن کلمات مشخصی اجتناب ورزند و از صحبت کردن دچار خجالت شوند. لکنت زبان که ممکن است صرفاً به خاطر میل به سریع صحبت کردن شروع شده باشد، به زودی در اثر آمیزش با فشارهای دیگر – مانند این که وقتی او صحبت می کند چه اتفاقی رخ می دهد – بدتر می شود.



روشهای اولیه ای که در مقالات بعدی بیان می شود ، برای کودکان دو تا پنج ساله مبتلا به این عادت مناسب ترین راه است. این روشها می توانند از احساسات نگران کننده ای که بر توانایی مبتلایان در ارتباط برقرار کردن با جامعه و امنیت عاطفی آنان اثر می گذارد، جلوگیری کنند. اگر کودک شما بالای پنج سال است، پیشنهادهای مقاله بعد یقیناً مشکل را آسان خواهد کرد ولی این پیشنهادها نیاز به ترکیب با درمان تخصصی دارند که در سلسله مقالات « لکنت زبان» توضیح داده می شود.



ادامه دارد...



منبع : بر گرفته از کتاب« بچه های خوب ،عادت های بد»

نویسندگان : دکتر« چارلز ای شانر» و« ترزافویدیگرونیمو »

ترجمه : میر محی الدین گلباز

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۱۰-۵-۱۳۹۱ ۰۸:۰۱ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ali1391 ، یاسین
ali1391
عضو انجمن
***
کمیته های اجرایی

ارسال‌ها: 443
تاریخ عضویت: مرد ۱۳۹۱
سپاس ها 5016
سپاس شده 3189 بار در 445 ارسال


ارسال: #15
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
توجه و تلاشتون بسیار عالی است

مثل کبریت کشیدن در باد زندگی دشوار است
من خلاف جهت آب شنا کردن را،مثل یک معجزه باور دارم.
آخرین دانه کبریتم را میکشم در این باد...هرچه باداباد!

سهراب سپهری
۱۰-۵-۱۳۹۱ ۱۰:۲۵ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط ashkani ، RAMIN KIAN ، یاسین
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #16
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..

لکنت زبان(2)
آرام صحبت کن!
[تصویر:  62412916714710336457.gif]

با لکنت زبان چه کنیم؟

1- در مراحل اولیه ، لکنت زبان را نادیده بگیرد.

کودکان در سنین پایین هیچ گونه آگاهی نسبت به نارسایی گفتار خود ندارند. اگر زمانی که لکنت شروع می شود توجهی به آن نکنید، کودک شانس بیشتری برای پشت سر گذاشتن آن دارد.


2- آرام رفتار کنید. یک خانواده ی آرام به کودکانشان فرصت بیشتری برای صحبت کردن بدون وارد آمدن فشار روانی می دهند.

این مسئله زمانی را در اختیار هر فرد قرار می دهد تا بدون برخورد با گفتار دیگری، حرفش را بزند. برنامه های شتابزده کودکان را مجبور می سازد که افکارشان را سریعتر به کلمات تبدیل نموده و در نتیجه سریعتر صحبت نمایند که این امر سبب تقویت لکنت زبان در آنان می شود.


3- الگوهای ساده و آرام گفتار را سرمشق کودک قرار دهید.

به آرامی و با جمله های کوتاه صحبت کنید. گاه و بیگاه بین جمله ها مکث کنید و از لغات ساده یا مناسب سن کودکان ، استفاده نمایید. از صحبت کردن خودتان به عنوان یک نمونه استفاده کنید و به کودکانتان نشان دهید که لزومی ندارد شتابزده یا پیچیده صحبت کنند.


4- زمانی که کودکانتان صحبت می کنند به آنان کاملاً گوش دهید.

هر زمانی که ممکن است به آنان نگاه و توجه کنید. این کار باعث می شود از انجام حرکاتی که نشان دهنده ی این است که گرفتارید و وقت کافی برای آنان ندارید، بپرهیزید. حرف آنان را تا آخر گوش کنید، این نشان می دهد که شما به مطلبی که گفته می شود، توجه دارید نه به نحوه ادای آن.



در برخورد با لکنت زبان از چه کارهایی باید پرهیز کنیم؟

1- به کودکانتان نگوید که چگونه لکنت زبان را متوقف کنند.

بیان نصایحی از قبیل این که «آرام صحبت کنید، نفس عمیق بکشید یا قبل از صحبت کردن فکر کنید»، مشکل کودکانی را که لکنت دارند حل نخواهد کرد و فقط به آنان می گوید که اشتباه می کنند و درست صحبت نمی کنند.



2- صحبت آنان را قطع نکنید.

بگذارید کودکانتان بدون کمک شما و تصحیح شدن یا بدون این که حرفشان قطع شود کلمات را با لکنت ادا کنند. اگر شما به این موضوع بیش از حد توجه نشان دهید، احتمالاً لکنت با شدت و به دفعات بیشتری تکرار می شود.


3- نگرانی به خود راه ندهید.

همان طور که در زمان به راه افتادن کودکتان افتادن او را برروی زمین بدون نگرانی نادیده می گرفتید، پس لغزش آنان را نیز در صحبت کردن نادیده بگیرید. هرگز فریاد نزنید، سرزنش نکنید و نگویید: «دیگه بسه»، همچنین مواظب حرکات خود باشید. اگر زمانی که کودکتان با لکنت صحبت می کند، به چشمان او نگاه نکنید یا دایماً به این طرف و آن طرف نگاه کنید یا خود را مشغول کار نشان دهید، در واقع ناراحتی و اضطراب را به کودک خود منتقل خواهید کرد.


4- انتظار تداوم نداشته باشید.

کودکان ممکن است پس از یک دوره ی طولانی روانی گفتار، به طور غیرمترقبه ای دوباره به لکنت زبان بازگردند. لکنت زبان ممکن است سالها متوقف شده باشد اما دوباره شروع شود. روانی گفتار کودکان همیشه بدین معنی نیست که آنان کاملاً بر این مشکل فائق آمده اند و اگر این عادت دوباره بروز کند، به دلیل تنبل شدن یا لجاجت آنها نیست. ناپیوستگی یکی از مشخصه های استاندارد نارساییهای اولیه ی گفتاری است.


5- کودکتان را مجبور به صحبت نکنید.

سعی کنید او را در موقعیتهایی قرار ندهید که در حضور دیگران مجبور به صحبت کردن شود. کودکانی که دایماً به واسطه ی گفتارشان خجالت زده می گردند، ممکن است به کلی از صحبت کردن خودداری کنند.
نارسایی عادی

1- تکرار کردن تمام کلمات: «سگی را – سگی را – سگی را دیدم.»

2- مکث با اشاراتی چون اوم، آه و اوه: «سگی را «اوم، اوم، اوم دیدم.»

3- تکرار اولین صدا فقط یک بار: «سگی را – دیدم.»


نارسایی خطرناک

1- تکرار اولین صدا یا اولین بخش از یک کلمه: «سگ را د - د – د – دیدم.»

2- مکث کردن برای بیش از یک ثانیه: «سگ را دیـ - دم.»

3- اولین صوت تکرار نشود ولی کشیده شود: «سگی را د د د د دیدم.»



تجربه ی نارسایی عادی گفتار، معمولاً برای کودکان ناآگاهانه است و نشانی از فشار روحی ندارد زمانی که آنان به مسائل گفتاری واکنش نشان می دهند (معمولاً این مسئله نشأت گرفته از اطرافیان می باشد) عمل لکنت زبان به عنوان یک عادت دایمی شکل می پذیرد. انجمن گفتار آمریکا شش نشانه ارائه می دهد که زمان جدی شدن این مشکل و مراجعه به یک آسیب شناس گفتار را تعیین می کند که در مقاله ی بعد به ذکر وتوضیح آن می پردازیم.



ادامه دارد...

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





(آخرین ویرایش در این ارسال: ۱۰-۸-۱۳۹۱ ۰۱:۲۵ صبح، توسط ashkani.)
۱۰-۸-۱۳۹۱ ۰۱:۲۴ صبح
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط یاسین
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #17
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..
نکاتی در مورد لکنت زبان در کودکان

لکنت زبان اختلالی است که در آن جریان طبیعی کلام بر اثر رویدادهای حرکتی و غیر ارادی تکلم از بین می رود و شامل تکرار اصوات،طولانی کردن ، مکث وجایگزینی کلمات برای اجتناب از وقفه است.

لکنت زبان شدید اصولا اختلالات ثانویه دیگری نظیر اختلال در تنفس، چشمک زدن، لرزش لبها یا چهره ، حرکات غیر طبیعی بدن در حین تکلم را نیز به همراه دارد.

این اختلال در میان پسران 3 تا 4 برابر دختران است. سن آغاز بین 2 تا 7 سالگی و بیشترین فراوانی در حدود 5 سالگی ذکر شده است و بطور کلی در 98 درصد موارد لکنت زبان قبل از 10 سالگی آغاز می شود.

دلایل بروز لکنت زبان تاکنون به طور دقیق روشن نشده است ولی چند عامل از جمله موارد زیر می تواند در بروز آن موثر باشد: ضربه های شدید و شوکهای عاطفی و روانی، احساس تهدید و ناامنی در خانه و مدرسه، اصرار والدینِ کودک چپ دست برای استفاده از دست راست، تکرار والدین و اطرافیان در موقعی که کودک کلمات را نادرست بیان می کند، ابتلا به بیماریهای شدید عفونی و آسیبهای قبل از تولد، حین تولد و دوران کودکی.

روشهای درمانی این عارضه ابتدا رفتار درمانی و در درجه بعد گفتار درمانی می باشد. دادن مشاوره به فرد و خانواده وی در راستای افزایش اعتماد به نفس فرد و استفاده از دستگاه لکنت شکن و تمرینات فرد برای شمردگی در صحبت کردن نیز از دیگر روش‌های درمانی مؤثرند.

معمولآ 80 درصد افراد قبل از 16 سالگی درمان می شوند که 60 درصد این افراد بدون استفاده از روش درمانی خاصی بهبود می یابند.

{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۱۰-۲۱-۱۳۹۱ ۰۸:۱۰ عصر
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط یاسین
ashkani
عضو انجمن
عضو انجمن

ارسال‌ها: 1,825
تاریخ عضویت: ارد ۱۳۹۱
سپاس ها 16002
سپاس شده 14382 بار در 1823 ارسال


ارسال: #18
RE: ..::بررسی لکنت زبان درکودکان::..


ديگه مي تونم بگم مامان
لکنت زبان

[تصویر:  16782285932420764093.jpg]
زبان يكي از مهمترين وسيله هاي ارتباطي ميان افراد است. افراد يك جامعه جهت برقراري رابطه و تعامل با ديگران ناگزير به استفاده از آن هستند. اگرچه با بيان كلمه زبان، در نگاه اول، زبان بياني تصور مي شود، ولي زبان مي تواند زبان ادراكي، كتبي، يا زبان اشاره نيز باشد. آنچه مسلم است وسيله اصلي هر مراوده انساني را زبان بياني تشكيل مي دهد. زبان بياني نيز همان به لفظ درآوردن زبان ادراكي و دروني است. نتيجه زبان دروني همان گفتار است كه در قالب الفاظ براي ديگران قابل درك مي باشد و آنچه در ذهن ما مي گذرد را براي ديگران آشكار مي كند.

زبان در مراحل اوليه زندگي


كودكان به هنگام تولد با حركات ظريف بدني به ديگران پاسخ مي دهند. در واقع گريه آغازين كودك، اولين صداي او در رابطه با اين جهان پهناور است. درحدود 6 ماهگي با غان و غون از صداي خود لذت مي برد و توجه ديگران را از طريق درآوردن صداهاي نامفهوم جلب مي كند. از حدود ده ماهگي تكرار كلمات و تقليد صداي ديگران را شروع مي كند و از 11 ماهگي كلماتي چون ماما، بابا، آب و الفاظ ساده اي از اين قبيل را بيان مي كند. از حدود 2سالگي گفتار وي دو كلمه اي است. جملات مختصر هستند و معمولاً اسم، فعل و يا صفت مي باشد. در 2 سالگي كودك حداقل چند صد لغت را مي داند و در 3 سالگي اين تعداد حدوداً به 900 تا 1000 كلمه مي رسد.
كودك ناشنوا تا ده ماهگي هيچ تفاوتي با كودك سالم عادي ندارد اما از 11 ماهگي كودك سالم كلمات ساده اي چون بابا، ماما و الفاظي از اين قبيل را بيان مي كند. در حالي كه كودك ناشنوا از عهده انجام اين عمل برنمي آيد.

تفاوت كودكان عادي با كودكان استثنايي در مراحل رشد گفتار كاملاً آشكار است. به عنوان مثال كودك ناشنوا تا ده ماهگي هيچ تفاوتي با كودك سالم عادي ندارد اما از 11 ماهگي كودك سالم كلمات ساده اي چون بابا، ماما و الفاظي از اين قبيل را بيان مي كند. در حالي كه كودك ناشنوا از عهده انجام اين عمل برنمي آيد. با اين حال آموزش گفتار اين كودكان از طريق انجام تمرينات لب خواني ميسر است. از آنجا که شناخت مراحل رشد گفتاري ، علل اختلالات گفتاري و روش هاي درماني آن بسيار کمک کننده است ،در اينجا به دو نمونه از اختلالات تكلمي اشاره مي كنيم:

ناگويايي (كودكان افازيك)


اين كودكان دچار اختلالاتي در گفتار، خواندن و حتي در مواردي شمردن هستند و به طور كلي از بيان مقصود خود عاجزند. ناگويايي انواع مختلفي دارد كه مهم ترين آنها «افازي بياني» و «افازي ادراكي» است. در واقع افازي حاصل آسيب هاي مغزي و قطع جريان خون به مغز است كه شدت و ضعف دارد. ممكن است همراه آن ناتواني جسمي نيز مشاهده شود كه رايج ترين آن فلجي اعضاي بدن است كه معمولاً سمت راست بدن شخص به آن مبتلا مي شود. اين نارسايي نيز با برنامه صحيح توان بخشي برطرف مي شود. برترين و مؤثرترين راه درماني براي افراد افازيك ترتيب برنامه صحيح گفتار درماني توسط متخصصين اين رشته است.
درمان نارسايي هاي تكلمي مدت زمان زيادي مي طلبد و به صبر و حوصله زياد نيازدارد.

لكنت زبان

اختلال تكلم در افراد ممكن است كه علل مختلفي داشته باشد. ناشنوايي، عقب ماندگي ذهني، ضايعات مغزي (افزي)، وجود نارسايي دردستگاه صوتي كه هركدام به نوعي در نارسايي تكلم و گفتار مؤثر هستند.

لكنت زبان به عنوان يك عارضه همواره توجه ديگران را به خود جلب كرده و فرد مبتلا به لكنت، از داشتن اين نقص رنج مي برد. كودكان درسنين فراگيري تكلم به آن مبتلا مي شوند و تشديد اين نقص گفتاري در سنين 2 تا 7 سالگي بيشتر ديده شده است. معمولاً در دو دوره زندگي كودك اين نقص بيشتر مشاهده مي شود. يكي در آغاز فراگيري گفتار و ديگري هنگام ورود به مدرسه. از علايم لكنت مي توان به تكرار برخي حروف بخصوص ساخت آغازين كلمه، توقف و مكث در هنگام تكلم و فشار آوردن در تكرار بعضي از حروف و كلمات دشوار، اشاره كرد.

عوامل مؤثر در پيدايش لكنت


مشكلات خانوادگي و اجتماعي، الگوي غلط و يا ترس هاي ناگهاني ممكن است فرد را به لكنت مبتلا كند. بيشتر والدين از وجود لكنت در فرزندانشان احساس نگراني مي كنند و واكنش نامعقول آنان در مقابل اين عارضه تأثير منفي در روحيه كودك مي گذارد و حتي ممكن است اين نقص تكلمي را تشديد نمايد. خجالتي بودن كودك نيز مي تواند يكي از علل ابتلا به اين عارضه باشد. دو زبانه بودن محيط زندگي كودك نيز در ايجاد لكنت زبان مؤثر است.
لکنت زبان

راه هاي درمان لكنت


براي درمان لكنت مهم ترين راه، خود درماني است. به اين طريق كه فردي كه دچار لكنت است بايد كم رويي و كم حرفي را كنار گذاشته و از صحبت كردن ميان جمع ابايي نداشته باشد. از ديگر روش ها گفتار درماني است. گفتار درماني در مورد افرادي كه به دلايل فيزيكي، رواني و محيطي و يا هر علتي قادر به تكلم صحيح و روان نيستند انجام مي شود. به هرحال درمان نارسايي هاي گفتاري زماني طولاني مي طلبد و بزرگسالان در مراحل درمان بايد صبر و حوصله به خرج دهند تا فرد از ادامه درمان منصرف نشود و به مرحله قبل از درمان منصرف نشود و به مرحله قبل از درمان بازنگردد. عكس العمل نامعقول اطرافيان ممكن است اميد به بهبودي را در فرد كاهش دهد و حتي وي را به همان الگوي نارسايي بازگرداند.



{درانـدرون مـن خـسـتـه دل نـدانـم کـیـسـت.....
کـه مـن خـمـوشـم و او درفـغـان ودرغـوغـاسـت}

[تصویر:  84389854566112946485.jpg]





۵-۳-۱۳۹۲ ۱۲:۴۴ صبح
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال پاسخ 


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  لکنت قلبل کنترله نه قابل درمان(درمان یعنی رفع کامل) روانشناس 7 173 ۹-۲۴-۱۳۹۳ ۰۷:۲۱ عصر
آخرین ارسال: seyedrezamosavi
  بپذیریم که لکنت کامل ومادم العمر درمان نمیشه،قابل کنترل% روانشناس 8 219 ۹-۲۴-۱۳۹۳ ۰۶:۰۹ عصر
آخرین ارسال: alireza_25
  پیام5:چند آسبب در تشدید یا تداوم لکنت روانشناس 0 108 ۹-۲۲-۱۳۹۳ ۰۳:۳۸ عصر
آخرین ارسال: روانشناس
  لکنت قابل درمان یعنی رفع مادام العمرنیست.قابل کنترله روانشناس 1 91 ۹-۲۱-۱۳۹۳ ۱۲:۰۶ عصر
آخرین ارسال: saeed_khojastehfar
  میشه با لکنت رواندرمانگرومشاوربود روانشناس 1 70 ۹-۱۸-۱۳۹۳ ۱۰:۰۴ صبح
آخرین ارسال: یاسین
  درمان لکنت زبان تضمینی و به طور قاطع azadandish 13 2,607 ۹-۱۸-۱۳۹۳ ۰۱:۰۰ صبح
آخرین ارسال: روانشناس
  کنترل کردن لکنت sajjad 9 1,187 ۹-۶-۱۳۹۳ ۰۶:۴۸ عصر
آخرین ارسال: محمد.پ
  آیا لکنت درمان کامل دارد؟! Mohsen69 11 1,701 ۹-۲-۱۳۹۳ ۰۱:۰۶ صبح
آخرین ارسال: faramarzi
  چی شد که لکنت زبان گرفتین؟میدونید؟ man_beaten 63 12,077 ۹-۱-۱۳۹۳ ۰۶:۵۶ عصر
آخرین ارسال: قاصدک
  من اگر لکنت نمی کردم ..... درمانگر 121 17,413 ۹-۱-۱۳۹۳ ۰۶:۲۶ عصر
آخرین ارسال: قاصدک
  مدرسه لکنت و نظر سنجی sasan.st 7 521 ۲-۷-۱۳۹۳ ۰۹:۴۶ عصر
آخرین ارسال: sasan.st
Question دوقلوهای دارای لکنت ehsan_m_khani 14 1,819 ۲-۵-۱۳۹۳ ۱۱:۳۳ عصر
آخرین ارسال: سهراب
  سیر روند درمان لکنت. sasan.st 0 344 ۲-۵-۱۳۹۳ ۰۳:۳۶ عصر
آخرین ارسال: sasan.st
  لکنت،کوه یخ sasan.st 0 265 ۱-۲۴-۱۳۹۳ ۱۱:۵۹ صبح
آخرین ارسال: sasan.st
  عوامل تشدید کننده لکنت زبان sasan.st 0 516 ۱۲-۱۵-۱۳۹۲ ۰۱:۲۸ عصر
آخرین ارسال: sasan.st

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان