سلام
سوالاتی که کردی اگه بخواهیم جواب بدیم یه کتاب می شه که

من در مورد تنفس یه جای دیگه نظر دادم.
مطالعات مغزی نشان میدهند :
در بسیاری از افراد لکنت منشاء ژنتیکی دارد. اما ژنها و فاکتورهای محیطی باید به همراه هم باشند تا لکنت به وجو بیاید.
مطالعات تصویر برداری از مغز مشکلاتی را در حین صحبت کردن و به خصوص لکنت کردن در افراد دارای لکنت نشان داده است. مثل فعالیت زیاد در نیمکره راست در حین صحبت کردن در حالی که در افراد بدون لکنت مراکز خاصی از نیمکره چپ فعال می شود.
غیر فعال شدن ناحیه شنیداری در نیمکره چپ مغز .
با درمانهای مداوم و منسجم فعالیت نیمکره راست کاهش و فعالیت نیمکره چپ افزایش می یابد و در نتیجه کاهش لکنت را داریم.
در مورد پردازشهای حسی به خصوص حس شنیداری ، افراد دارای لکنت کند تر هستند و نیمکره چپ آنها غلبه کمتری دارد.
در مورد انجام فعالیتهای متوالی حرکتی و شنیداری حرکتی هم همین طور .
اینایی که گفتم توی همه افراد لزوما نیست ولی ممکنه در بعضی وجود داشته باشه . منبع : کتاب لکنت نوشته گیتار ، فصل دوم